7آوریل 2025- سماگلوتاید، آگونیست گیرنده GLP-1 که به طور گسترده برای دیابت نوع 2 و چاقی تجویز می شود، اخیراً نگرانی هایی را در مورد ایمنی چشمی برای بیماران تحت درمان با این دارو ایجاد کرده است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین استفاده از سماگلوتید و اختلال بینایی با استفاده از داده‌های سیستم گزارش رویدادهای نامطلوبسازمان غذا و داروی آمریکا (FAERS) انجام شد.
محققان تجزیه و تحلیل داده‌های FAERS را انجام دادند و گزارش های مربوط به اختلال بینایی مرتبط با سماگلوتید را با موارد مرتبط با سایر داروهای ضد دیابت و کاهش وزن مقایسه کردند. معیار پیامد اصلی، نسبت شانس گزارش (rOR) برای اختلال بینایی مرتبط با استفاده از سماگلوتید در مقایسه با سایر داروها بود.
یافته ها
گزارش‌های بیشتری از اختلال بینایی در افراد تحت درمان با سماگلوتید در مقایسه با سایر آگونیست‌های گیرندهGLP-1 ( rOR=1.95، بازه ی اطمینان 95%: 1.75-2.17، p < 0.0001)، مهارکننده هایDPP-4 (rOR =2.46، بازه ی اطمینان 95%: 2.12- 2.86، p < 0.0001)، مهارکننده هایSGLT2 (rOR =3.89، بازه ی اطمینان 95%:3.35-4.51، p < 0.0001) و متفورمین(rOR =2.23، بازه ی اطمینان 95%:1.90-2.62؛ p < 0.0001) وجود داشت. نتایج مشابهی در مقایسه با فنتیرامین(rOR =1.57، بازه ی اطمینان 95%: 1.07-2.31، p = 0.026) و ارلیستات(rOR =3.77، بازه ی اطمینان 95%: 2.96-4.81، p < 0.0001) مشاهده شد. "تاپیرامات" تنها استثنایی بود که گزارش‌های اختلال بینایی بیشتری نسبت به سماگلوتید برای آن وجود داشت(rOR =0.30، بازه ی اطمینان 95%: 0.20-0.45؛p < 0.0001).
نتیجه گیری
این یافته ها نشان می دهند که استفاده از سماگلوتید ممکن است خطر اختلال بینایی بیشتری نسبت به سایر داروهای دیابت و کاهش وزن داشته باشد، که نیازمند تحقیقات بیشتر و نظارت دقیق پس از بازاریابی است. مطالعات آینده باید تأثیر بالینی این خطر احتمالی افزایش یافته را در مقیاس مطلق ارزیابی کنند تا تصمیمات درمانی بهتری اتخاذ شود.
منبع:
https://bmcmedicine.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12916-025-04031-z